Anda Kitschman – polska dyrygentka

anda kitschman

Anda Kitschman, właściwe nazwisko Anne Weiner Kitschmann urodzona 9 grudnia w 1895 roku w Wiedniu, zmarła 10 października w 1967 roku w Krakowie. Polska kompozytorka, śpiewaczka, dyrygentka, aktorka i kierownik w teatrze muzycznym. Była córką Adolfa Kitschmanna oraz Elżbiety z Jakubowskich.

Anda Kitschman była pierwszą Polką , która studiowała dyrygenturę ukończywszy ją w 1911 roku. Na zakończenie studiów otrzymała złoty medal Szkoły Kapelmistrzowskiej przy Akademii Wiedeńskiej. Zaraz po studiach 1912 roku wróciła z Powrotem do Lwowa, debiutując operetką pt: „Paź złotowłosy”. Również w 1912 roku w Teatr Nowości znajdujący się w Warszawie wystawiła miniaturę baletową pt: „Mazurka”. Kitschman jako dyrygentka zadebiutowała w Teatrze Nowości 8 sierpnia 1913 roku, gdzie poprowadziła premierę pantomimy pt. „Sumurun”. Udział w niej wzięła Pola Negri dla której Anda Kitschman niedługo potem skomponowała pantomimę baletową noszącą tytuł „Afrodyta”.

W Warszawie jak dyrygent Kitschman pracowała do 1918 roku, przygotowując operetki takie jak „Targ na dziewczęta”, „Florabella” czy „Figlarne kobietki”. Występowała również jako pianistka. Od roku 1916 występowała w roli aktorki i piosenkarki w znanych warszawskich kabaretach t.j. „Miraż”, „Czarny Kot”, czy „Argus”. Śpiewała tam piosenki własnej kompozycji w bardzo oryginalny sposób, akompaniowała sobie przy tym na fortepianie.

Po zakończeniu I wojny związała była głównie ze Lwowem. W latach 1918 – 1921 należała do kabaretu „Czwórka”, występowała w nim jak o pieśniarka, była autorką tekstów, jak również kompozytorką oraz pianistką. Od roku 1920 była kierownikiem teatru żołnierskiego. Od 1922 roku dyrygowała w Teatrze Miejskim, wyjeżdżając na występy do Krakowa i Stanisławowa. Była także kierownikiem muzycznym w kabarecie „Semafor”.

Pod koniec lat dwudziestych XX wieku zamieszkała w Katowicach, prowadząc zespoły wokalne. Do Warszawy wróciła w 1933 roku, gdzie współpracowała z licznymi kabaretami, pracowała jako korepetytorka solistów występujących w Teatrze Wielkim, oraz opracowywała operetki i pisała.

Po wojnie przeprowadziła się do Krakowa. W roku 1946 była współorganizatorką pierwszego kabaretu „Siedem Kotów”. Pracowała jako kierownik muzyczny w krakowskich teatrach , komponując muzykę do spektakli, t.j.: „O krasnoludkach i sierotce Marysi” , „Z biegiem Wisły” oraz „Pinokio”, „Biedulka”, „Królowa śniegu”, „Awantury w Chioggi” czy „Romantyczni”.

Jest autorką znanych piosenek „Pojadę na spacer w Aleje”, „Tata da raka”, „Anda” i „Kniaginiuszka”. Po zakończeniu wojny wraz z Albrechtem napisała wo­dewil pt. „Igraszki balonikowe”. Tłumaczyła wiele tekstów sztuk, operetek oraz oper.

Katalog stron internetowych

You can leave a response, or trackback from your own site.

Zostaw wiadomość

Powered by WordPress | Designed