Karol Namysłowski polski dyrygent

Karol Namyslowski

Karol Namysłowski urodził się 9 września 1856 w miejscowości Chomęciska Małe, zmarł 21 sierpnia w 1925 roku. Był wielkim kompozytorem, dyrygentem, skrzypkiem, twórcą Orkiestry Włościańskiej znajdujące się w Zamościu. Namysłowski stworzył najstarszą polską orkiestrę symfoniczną. Przyszedł na świat w rodzinie zubożałych ziemian, a jego rodzicami byli Karol i Anna. Od roku 1865 do 1867 był uczniem progimnazjum w Zamościu. Ukończywszy dwie klasy zmienił szkołę. W Lublinie ukończył gimnazjum, a kolejnym miastem w którym podjął dalsze kształcenie była Warszawa. Od 1872 do1876 roku był studentem Warszawskiego Instytutu Muzycznego w klasie trąbki oraz skrzypiec. Studia ukończył z wyróżnieniem.

W ciągu kolejnych kilku lat przebywał w dalszym ciągu w Warszawie udzielając lekcji muzyki oraz prowadząc koncerty. Jednak z czasem zaczął coraz częściej przebywać w rodzinnych stronach, gdzie udało mu się przekształcić parafialne kółko w znacznie większy zespół muzyczny. Za własne oszczędności nabył instrumenty dla zespołu. Zadebiutował on w czasie pasterki w 1880r i w takie formie przetrwał do 4 listopada 1881 r. Po odniesieniu wyraźnego sukcesu kapela przekształciła się w Orkiestrę Włościańską a następne kilka lat to czas w którym zyskała ogromną popularność. Pierwszy debiut zespołu w Warszawie odbył się w 1885 roku. Karol Namysłowski razem z orkiestrą wystąpił również przed carem, którym wówczas był Aleksandrem III, było to w roku 1891.

Orkiestra Włościańska

Orkiestra Włościańska

 

Otrzymał on od niego złoty pierścień z brylantami. Innym również ważnym odznaczeniem był Order św. Jerzego. Kolejne lata to występy w Petersburgu w roku 1896 oraz Moskwie, Wiedniu, a także Pradze w1911. Namysłowski troszczył się o to aby zapewnić muzykom byt i dążył do stworzenia rodzinnej atmosfery w zespole. Jego praca polegała głównie na komponowaniu utworów, które posiadały motywy ludowe. Pomimo utraty wzroku w 1914 roku, jako dyrygent występował jeszcze do roku 1917. Brak wzroku nie był przeszkodą w dalszej pracy przy tworzeniu nowych utworów czy uczestniczeniu w próbach orkiestry. Towarzyszył jej także w podróżach. Po śmierci został pochowany w Starym Zamościu.

Wykształcił ponad dwustu muzyków, a orkiestra którą dyrygował odegrała bardzo ważną rolę w czasie kiedy państwo było zniewolone. Podczas występów był odwrócony plecami do orkiestry i grał na skrzypcach. Był autorem około 300 utworów, były to głównie tańce oraz pieśni ludowe.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Zostaw wiadomość

Powered by WordPress | Designed